Terwijl ik letterlijk naar adem hap tijdens de training, komt er weer even een levensles vrij rauw op mijn dak vallen.

Ik blijf versteld staan van de wijsheden die ons lijf ons laat zien tijdens het kickboksen en trainen.
Deze was voor het kleine meisje in mij dat het graag zo goed wil doen.

En voor jou als je je daarin herkent als perfectionist.

Ik had dus een 1 op 1 training. We werken aan mijn explosiviteit. Want kracht zetten kan ik wel. Hard slaan ook. Maar snel en explosief daar mag aan gewerkt worden. Over dit onderwerp alleen kan ik al 10 posts schrijven die gaan over kracht en impact maken. Maar ik hou mijn ADHD brein bij de les…

Terug dus naar dat ademhappen en het niet goed hoeven doen.

Mijn trainer geeft me een oefening. Één die ik echt heel heel stom vind. Zo één waarbij je je trainer tijdelijk de stomste persoon op aarde vindt.
Hij ziet me struggelen.

“Doorgáán.”
“Doorgáán.”

En dan….

“Het gaat er niet om dat je het goed doet, het gaat erom dat je beter wordt.”

Goddamn… terwijl ik daar dus sterretjes zie en bijna van mijn stokkie ga, wordt er te gelijke tijd een stukje geheeld in het kleine meisje in mij dat alles altijd graag zo goed wil doen.

Want ik kan deze oefening niet goed doen.
Er is geen goed of fout.
Deze oefening helpt me om straks beter te kunnen ademen als ik in de ring sta.
Deze oefening helpt mijn lijf om anders om te gaan met zuurstof.
Deze oefening gaat er niet om dat ik het volhoud of kan.
Deze oefening gaat erom dat ik het gewoon doe.
Omdat ik dan straks beter ben dan ik nu ben.

En ik zie mezelf dingen niet posten omdat ik de tekst nog niet goed genoeg vind.
Ik zie mezelf ideeën niet uitproberen omdat ik bang ben dat het niet gaat lukken.
Ik zie mezelf halverwege lanceringen terugtrekken omdat het niet gaat zoals ik wil.

Was er toen maar die stem die zei: “Je hoeft het niet goed te doen, dit helpt je om beter te worden.”

Die stem. Die zin. Het gevoel dat erbij hoort.
Die zit nu in mij.

Wanneer je je lijf in beweging zet, er inzichten komen, kwartjes vallen, en je lijf vertaalt dit door in beweging, dan blijft het hangen. Daar is zelfs onderzoek naar gedaan. Wat in het fysieke geheugen geplaatst wordt, wordt voor ongeveer 90% onthouden. Wat we alleen bedenken of horen, maar voor 25%…

Daarom hou ik zo van deze sport.
Daarom hou ik zo van bokscoaching en bokstherapie.
Daarom zet ik boksen en beweging in tijdens de coaching of trainingen.

Niet alleen omdat het gewoon lekker is om te bewegen en sporten. Maar omdat ons lijf altijd laat zien wat er aan de hand is.
Lekker makkelijk. Kan dat hoofd van jou even pauze nemen.

Ps. Die trainer van mij? Dat is Darren. www.kickboxles.nl voor als je het ook een keer aandurft.

Af en toe deel ik hier ook mijn eigen ervaringen met de kracht van kickboksen. Ik train op dit moment voor mijn eerste partij in de ring. Als het allemaal goed gaat, wordt dat in het voorjaar van 2026.

De reis die ik afleg en de groei die ik doormaak als mens onderweg naar de ring is onbeschrijfelijk mooi. De contante spiegels zijn lessen voor het leven. Bijna dagelijks wordt ik door de training geconfronteerd met mijn eigen beperkende gedachten en overtuigingen. Door die aan te gaan kom ik los van de beperkingen.

Met deze verhalen hoop ik je op de een of andere manier te inspireren. Heb je vragen of wil je meer informatie over hoe ik jouw en/of je team kan ondersteunen met bokscoaching? Stuur dan een e-mail naar contact@desparringroom.nl of neem contact op via het contactformulier.